ขอความร่วมมือสถานกาณ์ฉุกเฉิน

ประกาศมหาวิทยาลัยขอนแก่น
การปฏิบัติสถานการณ์ฉุกเ้ฉิน
ตามที่ศูนย์อำนวยการสถานการณ์ฉุกเฉิน (ศอฉ.) ได้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรง และกำหนดให้พื้นที่จังหวัดขอนแก่น เป็นพื้นที่หนึ่งในการปฏิบัติตามสถานการณ์ฉุกเฉิน และประกาศเคอร์ฟิวส์ ดังความรายละเอียดทราบแล้วนั้น
มหาวิทยาลัยขอนแก่น จึงเรียนมาเพื่อโปรดทราบ และโปรดดำเนินการตามข้อกำหนดดังกล่าว และขอความร่วมมือให้ผู้บริหารกำกับดูแลและดำเนินการดังนี้
1.กำหนดให้มีการเฝ้าระวังพื้นที่อาคารรับผิดชอบตามมาตรการรักษาความปลอดภัยในสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรง
2.ประชาสัมพันธ์ให้บุคลลากรและนักศึกษาในสังกัดปฏิบัติตามข้อกำหนด และภายใต้ของการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรง ของศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน (ศอฉ). ดังกล่าว เช่น
2.1 ไม่ออกนอกเคหะสถานตามเวลาที่ ศอฉ. กำหนด และติดตามข่าวสารอย่างใกล้ชิด
2.2 ไ่ม่ชุมนุมร่วมกันเกิน 5 คน
2.3 แจ้งใ้ห้ทราบถึงโทษในการฝ่าฝืนข้อบังคับ
3.ขอให้บุคคลากรและนักศึกษาพกเอกสาร หลักฐานประจำตัวไว้ตลอดเวลา
4.ให้ใช้สถานที่สำหรับกิจกรรมการเรียนการสอนภายใต้ข้อกำหนดของมหาวิทยาลัย
5.งดใช้สถานที่ของราชการสำหรับกิจกรรมที่มีการร่วมชุมนุมต่างๆ

ในการจัดการความเรียบร้อย และรองรับสถานการณ์ดังกล่าว มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้มีการดำเนินการแต่งตั้งคณะกรรมการเตรียมรับสถานการณ์และป้องกันเหตุความไม่สงบในระหว่างที่มีการชุมนุมใหญ่ทางการเมือง เพื่อการดูแลและจัดการอย่างเป็นระบบรวมทั้งประสานงาน และตัดสินใจ รวมทั้งการดำเนินงานเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุภายในมหาวิทยาลัยขอนแก่น ตามคำสั่้งของมหาวิทยาลัย ที่ 1073/2553 ลงวันที่ 12 มีนาคม 2553 โดยมีหน้าที่
1. ออกมาตรการ/ข้อปฏิบัติในการป้องกัน และรักษาความสงบเรียบร้อย
2. อำนวยการในการจัดเตรียมบุคคลากร และอุปกรณ์รักษาความปลอดภัย
3. ชี้แจงให้บุคลากร และนักศึกษา เข้าใจถึงมาตรการ/ข้อปฏิบัติเกี่ยวกับการรักษาความสงบเรียบร้อยในระหว่างที่มีการชุมนุมใหญ่ทางการเมือง
4.ปฏิบัติงานอื่นตามที่มหาวิทยาลัยมอบหมาย

ซึ่งดำเนินงานตามมาตรการต่างๆ อาจกระทบต่อความสะดวกสบายของบุคลากร และนักศึกษาได้ ทั้งนี้ได้มอบหนังสือแนวทางและมาตรการรักษาความปลอดภัยนักเรียน นักศึกษา และสถานศึกษาในสถานการณ์ฉุกเฉินของกระทรวงศึกษาธิการ มาพร้อมนี้ด้วยแล้ว และหากคณะ/หน่วยงานมีกรณีที่ต้องประสานงาน ขอได้โปรดติดต่อโดยตรงได้ที่
1. รองอธิการบดีฝ่ายศิลปวัฒนธรรมและศิษย์เก่าสัมพันธ์ 0818725766
2. ผู้ช่วยศาสตราจารย์อดุลย์ จันละคร 0897126929
3. รองอธิการบดีฝ่ายทรัพย์สิน 0819642109


* ผู้ประสานงาน...นางสาวธีราพร สกุลรัตนพรชัย
คณะวิทยาศาสตร์ สาขา ICT จึงเรียนมาเพื่อโปรดทราบ

อยากจาเขียนเล็กๆ น้อยๆ

เป็นเพราะว่าวันเวลาหมุนผ่านไปทุกวัน... และไม่มีวันย้อนกลับมา..
และเพราะเป็นอย่างนี้ อยากให้เค้ารู้ไว้ว่า ทุกวินาที...เรารักเค้าเสมอมา..........และยังคงดำเนินไปเช่นเวลา


   เป็นเวลากี่วันก็จำไม่ได้ที่เราได้รู้จักกับเค้า
... เค้าชวนเราไปดูหนังก็บ่อย ตั้งแต่รู้จักกันครั้งแรกๆ เห็นบอกว่าอยากดูหนัง มีอยู่วันหนึ่งคณะให้เราไปเดินขบวนแต่เราก็โดดไปดูหนังกับเค้าจนได้
แต่วันนั้นเรายังไม่ได้คิดอะไรกับเค้าเลย แม้แต่เพียงเพื่อน


เพราะจังหวะเวลานี่เอง.. จังหวะที่ตอนนั้นเราก็เหงาๆ คนที่เราคุยด้วยกับไม่ใช่คนที่จะทำให้เรารู้สึกดี ทำให้เราเหงา..เกินไป


พอดี...มีคนหนึ่งที่เราคุยด้วยแล้วสบายใจ คือ บอล นี่เอง


..... เดือนนี้ก็เดือนพฤษภาคม เรียนภาคฤดูร้อนก็เริ่มจบๆ แล้วสำหรับการเป็นนักศึกษาปีที่หนึ่ง ก็เรียนกับเค้ามาสองเดือนแล้ว   ตอนนี้เค้าก็เริ่มกลับบ้านอีกแล้วล่ะค่ะ
.. ยังถามตัวเองมาก ที่บางครั้งเรารักใครไปเนี่ย เรารู้ตัวหรือเปล่า  แต่ที่ฟิล์มคุยกับเค้าแรกๆ ไม่ใช่เพราะว่าฟิล์มรักเค้านะ เป็นเพราะว่าฟิล์มเกรงใจเค้าต่างหาก.. รู้สึกว่าเค้ามาบอกว่า ชอบ มาบอกรักเรา อย่างนั้น ทำให้เรารู้สึกว่า ..เราไม่กล้าพอที่จะเดินจากไปในช่วงวินาทีนั้น


และเพราะหัวใจที่ยังเจ็บเพราะเลิกกับแฟนช่วงเดือนเมษายน..2552  ไม่มีใครที่จะเยียวยาหัวใจฟิล์มได้เลย..แค่คิดว่าตัวเราเองจะมีใครอีก ก็ไม่ได้คิดแล้ว...คนนั้นคือคนที่เรารักมากที่สุดและจะไม่มีใครมาแทนได้อีก


แต่พอมาเจอบอล..บอลก็คล้ายๆคนนั้นนะ มากเลยแหละ ...คล้ายที่นิสัยนะ หุ่นบอลเป็นผู้ชายล่ำๆ เราก็ไม่เคยมีแฟนรูปร่างอย่างนี้แร่ะ ก็ยังกลัวเรื่อยมาว่าบอลจะเป็นเหมือนคนเก่า คือ ต่อหน้าก็เหมือนรักเรา..พูดหวานกับเรา..ทำดีกับเรา และเพื่อนๆ ของเรา
สุดท้าย...ทุกครั้งที่เวลาหมุนไป เค้าไม่ได้คิดว่าเราเป็นคนสุดท้ายของเค้า
เค้ายังคงหาคนใหม่ๆ อยู่เรื่อย   ฟิล์มเพิ่งมารุตอนคบเค้าได้เกือบปี..
เรื่องนี้คงปล่อยๆให้มันจบไป
.


.


แต่ตอนนี้..คำว่ารักที่เราเคยให้คนอื่น กลับมา อยู่กับบอลคนนี้ไม่รู้ตัว
ตอนนี้...กลัวว่าเราไม่ดีพอสำหรับเค้า .
คิดเหลือเกินว่าเค้าจะทนเราได้ไหม รำคาญไหมที่เราเป็นห่วง ที่เราส่ง SMS ไปหาเยอะขนาดนั้น
เค้ารำคาญไหมที่เรางอนเค้าบ่อยๆ . ที่เราอยากให้เค้ารู้ว่าเราต้องการอะไร
เค้ารำคาญไหมที่ผู้หญิงอย่างเรา ไม่ได้ยอมเค้าเสมอไป...เรายังเรียกร้องสิ่งที่มันควรจะเป็นอยู่เสมอ..
เค้าจะรำคาญไหมที่เราอยากให้เค้ารู้ว่า..เราอยากให้เค้าเป็นคนสุดท้าย และท้ายสุดสำหรับเค้า




อืมๆ...ตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าจะทำตัวอย่างไรดี  เรามันคนขี้อายไม่แสดงออกทั้งหน้าตา คำพูด และสีหน้า
เราก็มาจากครอบครัวที่แตกต่างกัน เติบโตมาไม่เหมือนกัน... เราจะเข้ากับเค้าได้หรือเปล่า
เราก็เป็นผู้หญิงที่ทำอะไรไม่ค่อยเป็น เป็นผู้หญิงที่ไม่สวย ไม่เรียบร้อย ...เค้าจะรู้ไหมว่าเราอยากเปลี่ยนแปลงตัวเราเองเพื่อเค้ามากแค่ไหน


แต่อย่างที่ใครๆ บอกว่า ความรักไม่ว่าเค้าจะเป็นอย่างไร..เราต้องรับเค้าได้ในสิ่งที่เค้าเป็น
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ เป็นแฟนกัน ที่บอกรักกัน... เรารักกันแบบนี้ดีกว่า..คุณว่าจริงไหม
เราน่าจะตัดสินใจตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว 
ดีกว่าคบกันไปแล้ว


****ไม่ใช่ *****


สำหรับฟิล์มเค้าคือคนสำคัญ เค้าเป็นคนเก่ง เค้าดูแลเราได้  และเราอยากดูแลเค้า...


ฟิล์มว่าฟิล์มเจอคนที่ใช่แล้ว
แล้วเค้าล่ะ ??
Writting BY นู๋แว่นโต