สืบสวนพิเศษมหาวิทยาลัย: รักเค้าเพราะอะไร

สืบสวนพิเศษมหาวิทยาลัย: รักเค้าเพราะอะไร

ขอความร่วมมือสถานกาณ์ฉุกเฉิน

ประกาศมหาวิทยาลัยขอนแก่น
การปฏิบัติสถานการณ์ฉุกเ้ฉิน
ตามที่ศูนย์อำนวยการสถานการณ์ฉุกเฉิน (ศอฉ.) ได้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรง และกำหนดให้พื้นที่จังหวัดขอนแก่น เป็นพื้นที่หนึ่งในการปฏิบัติตามสถานการณ์ฉุกเฉิน และประกาศเคอร์ฟิวส์ ดังความรายละเอียดทราบแล้วนั้น
มหาวิทยาลัยขอนแก่น จึงเรียนมาเพื่อโปรดทราบ และโปรดดำเนินการตามข้อกำหนดดังกล่าว และขอความร่วมมือให้ผู้บริหารกำกับดูแลและดำเนินการดังนี้
1.กำหนดให้มีการเฝ้าระวังพื้นที่อาคารรับผิดชอบตามมาตรการรักษาความปลอดภัยในสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรง
2.ประชาสัมพันธ์ให้บุคลลากรและนักศึกษาในสังกัดปฏิบัติตามข้อกำหนด และภายใต้ของการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรง ของศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน (ศอฉ). ดังกล่าว เช่น
2.1 ไม่ออกนอกเคหะสถานตามเวลาที่ ศอฉ. กำหนด และติดตามข่าวสารอย่างใกล้ชิด
2.2 ไ่ม่ชุมนุมร่วมกันเกิน 5 คน
2.3 แจ้งใ้ห้ทราบถึงโทษในการฝ่าฝืนข้อบังคับ
3.ขอให้บุคคลากรและนักศึกษาพกเอกสาร หลักฐานประจำตัวไว้ตลอดเวลา
4.ให้ใช้สถานที่สำหรับกิจกรรมการเรียนการสอนภายใต้ข้อกำหนดของมหาวิทยาลัย
5.งดใช้สถานที่ของราชการสำหรับกิจกรรมที่มีการร่วมชุมนุมต่างๆ

ในการจัดการความเรียบร้อย และรองรับสถานการณ์ดังกล่าว มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้มีการดำเนินการแต่งตั้งคณะกรรมการเตรียมรับสถานการณ์และป้องกันเหตุความไม่สงบในระหว่างที่มีการชุมนุมใหญ่ทางการเมือง เพื่อการดูแลและจัดการอย่างเป็นระบบรวมทั้งประสานงาน และตัดสินใจ รวมทั้งการดำเนินงานเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุภายในมหาวิทยาลัยขอนแก่น ตามคำสั่้งของมหาวิทยาลัย ที่ 1073/2553 ลงวันที่ 12 มีนาคม 2553 โดยมีหน้าที่
1. ออกมาตรการ/ข้อปฏิบัติในการป้องกัน และรักษาความสงบเรียบร้อย
2. อำนวยการในการจัดเตรียมบุคคลากร และอุปกรณ์รักษาความปลอดภัย
3. ชี้แจงให้บุคลากร และนักศึกษา เข้าใจถึงมาตรการ/ข้อปฏิบัติเกี่ยวกับการรักษาความสงบเรียบร้อยในระหว่างที่มีการชุมนุมใหญ่ทางการเมือง
4.ปฏิบัติงานอื่นตามที่มหาวิทยาลัยมอบหมาย

ซึ่งดำเนินงานตามมาตรการต่างๆ อาจกระทบต่อความสะดวกสบายของบุคลากร และนักศึกษาได้ ทั้งนี้ได้มอบหนังสือแนวทางและมาตรการรักษาความปลอดภัยนักเรียน นักศึกษา และสถานศึกษาในสถานการณ์ฉุกเฉินของกระทรวงศึกษาธิการ มาพร้อมนี้ด้วยแล้ว และหากคณะ/หน่วยงานมีกรณีที่ต้องประสานงาน ขอได้โปรดติดต่อโดยตรงได้ที่
1. รองอธิการบดีฝ่ายศิลปวัฒนธรรมและศิษย์เก่าสัมพันธ์ 0818725766
2. ผู้ช่วยศาสตราจารย์อดุลย์ จันละคร 0897126929
3. รองอธิการบดีฝ่ายทรัพย์สิน 0819642109


* ผู้ประสานงาน...นางสาวธีราพร สกุลรัตนพรชัย
คณะวิทยาศาสตร์ สาขา ICT จึงเรียนมาเพื่อโปรดทราบ

อยากจาเขียนเล็กๆ น้อยๆ

เป็นเพราะว่าวันเวลาหมุนผ่านไปทุกวัน... และไม่มีวันย้อนกลับมา..
และเพราะเป็นอย่างนี้ อยากให้เค้ารู้ไว้ว่า ทุกวินาที...เรารักเค้าเสมอมา..........และยังคงดำเนินไปเช่นเวลา


   เป็นเวลากี่วันก็จำไม่ได้ที่เราได้รู้จักกับเค้า
... เค้าชวนเราไปดูหนังก็บ่อย ตั้งแต่รู้จักกันครั้งแรกๆ เห็นบอกว่าอยากดูหนัง มีอยู่วันหนึ่งคณะให้เราไปเดินขบวนแต่เราก็โดดไปดูหนังกับเค้าจนได้
แต่วันนั้นเรายังไม่ได้คิดอะไรกับเค้าเลย แม้แต่เพียงเพื่อน


เพราะจังหวะเวลานี่เอง.. จังหวะที่ตอนนั้นเราก็เหงาๆ คนที่เราคุยด้วยกับไม่ใช่คนที่จะทำให้เรารู้สึกดี ทำให้เราเหงา..เกินไป


พอดี...มีคนหนึ่งที่เราคุยด้วยแล้วสบายใจ คือ บอล นี่เอง


..... เดือนนี้ก็เดือนพฤษภาคม เรียนภาคฤดูร้อนก็เริ่มจบๆ แล้วสำหรับการเป็นนักศึกษาปีที่หนึ่ง ก็เรียนกับเค้ามาสองเดือนแล้ว   ตอนนี้เค้าก็เริ่มกลับบ้านอีกแล้วล่ะค่ะ
.. ยังถามตัวเองมาก ที่บางครั้งเรารักใครไปเนี่ย เรารู้ตัวหรือเปล่า  แต่ที่ฟิล์มคุยกับเค้าแรกๆ ไม่ใช่เพราะว่าฟิล์มรักเค้านะ เป็นเพราะว่าฟิล์มเกรงใจเค้าต่างหาก.. รู้สึกว่าเค้ามาบอกว่า ชอบ มาบอกรักเรา อย่างนั้น ทำให้เรารู้สึกว่า ..เราไม่กล้าพอที่จะเดินจากไปในช่วงวินาทีนั้น


และเพราะหัวใจที่ยังเจ็บเพราะเลิกกับแฟนช่วงเดือนเมษายน..2552  ไม่มีใครที่จะเยียวยาหัวใจฟิล์มได้เลย..แค่คิดว่าตัวเราเองจะมีใครอีก ก็ไม่ได้คิดแล้ว...คนนั้นคือคนที่เรารักมากที่สุดและจะไม่มีใครมาแทนได้อีก


แต่พอมาเจอบอล..บอลก็คล้ายๆคนนั้นนะ มากเลยแหละ ...คล้ายที่นิสัยนะ หุ่นบอลเป็นผู้ชายล่ำๆ เราก็ไม่เคยมีแฟนรูปร่างอย่างนี้แร่ะ ก็ยังกลัวเรื่อยมาว่าบอลจะเป็นเหมือนคนเก่า คือ ต่อหน้าก็เหมือนรักเรา..พูดหวานกับเรา..ทำดีกับเรา และเพื่อนๆ ของเรา
สุดท้าย...ทุกครั้งที่เวลาหมุนไป เค้าไม่ได้คิดว่าเราเป็นคนสุดท้ายของเค้า
เค้ายังคงหาคนใหม่ๆ อยู่เรื่อย   ฟิล์มเพิ่งมารุตอนคบเค้าได้เกือบปี..
เรื่องนี้คงปล่อยๆให้มันจบไป
.


.


แต่ตอนนี้..คำว่ารักที่เราเคยให้คนอื่น กลับมา อยู่กับบอลคนนี้ไม่รู้ตัว
ตอนนี้...กลัวว่าเราไม่ดีพอสำหรับเค้า .
คิดเหลือเกินว่าเค้าจะทนเราได้ไหม รำคาญไหมที่เราเป็นห่วง ที่เราส่ง SMS ไปหาเยอะขนาดนั้น
เค้ารำคาญไหมที่เรางอนเค้าบ่อยๆ . ที่เราอยากให้เค้ารู้ว่าเราต้องการอะไร
เค้ารำคาญไหมที่ผู้หญิงอย่างเรา ไม่ได้ยอมเค้าเสมอไป...เรายังเรียกร้องสิ่งที่มันควรจะเป็นอยู่เสมอ..
เค้าจะรำคาญไหมที่เราอยากให้เค้ารู้ว่า..เราอยากให้เค้าเป็นคนสุดท้าย และท้ายสุดสำหรับเค้า




อืมๆ...ตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าจะทำตัวอย่างไรดี  เรามันคนขี้อายไม่แสดงออกทั้งหน้าตา คำพูด และสีหน้า
เราก็มาจากครอบครัวที่แตกต่างกัน เติบโตมาไม่เหมือนกัน... เราจะเข้ากับเค้าได้หรือเปล่า
เราก็เป็นผู้หญิงที่ทำอะไรไม่ค่อยเป็น เป็นผู้หญิงที่ไม่สวย ไม่เรียบร้อย ...เค้าจะรู้ไหมว่าเราอยากเปลี่ยนแปลงตัวเราเองเพื่อเค้ามากแค่ไหน


แต่อย่างที่ใครๆ บอกว่า ความรักไม่ว่าเค้าจะเป็นอย่างไร..เราต้องรับเค้าได้ในสิ่งที่เค้าเป็น
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ เป็นแฟนกัน ที่บอกรักกัน... เรารักกันแบบนี้ดีกว่า..คุณว่าจริงไหม
เราน่าจะตัดสินใจตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว 
ดีกว่าคบกันไปแล้ว


****ไม่ใช่ *****


สำหรับฟิล์มเค้าคือคนสำคัญ เค้าเป็นคนเก่ง เค้าดูแลเราได้  และเราอยากดูแลเค้า...


ฟิล์มว่าฟิล์มเจอคนที่ใช่แล้ว
แล้วเค้าล่ะ ??
Writting BY นู๋แว่นโต

รักเค้าเพราะอะไร

เหตุผลที่ทำให้รักเค้าคนนั้น
= กลุ่มสัมพันธ์ตั้งแต่เข้ามาเป็นกัลปพฤกษ์ช่อที่ 46 ก้อไม่รู้จักเค้าหรอก แต่ขอบคุณพระเจ้าที่ให้เค้ามาเจอเรา และเค้าก็จำเราได้ จนวันนึงหลังจากนั้นผ่านไปหลายเดือน เราก็ได้เจอกันและไปกินข้าวด้วยกันบ่อยๆ


= ตอนนั้นที่เรายังไม่คบกันฉันก็ดูๆ คนอื่นเหมือนกัน แต่ไม่มีใครที่สามารถมากินข้าวกับฉันได้เกือบทุกครั้งแบบนี้เลย


= ก็ไม่รู้นะว่าเค้าคิดกับเราอย่างไรตอนนั้น เพราะว่าเหมือนเป็นเรื่องปรกติที่มีเพื่อนเป็นผู้ชาย เค้าอาจจะอยากเป็นเพื่อนกับเราเฉยๆก็ได้


= วันนั้นเหมือนจะเป็นจุดเปลี่ยนให้ฉันรู้สึกว่าอยากเลือกเค้าอีกครั้ง เพราะว่าคนที่ฉันดูๆ อยู่ เกือบไปเป็นแฟนแล้ว เค้าไม่ยอมมาดูละครเวทีด้วยและไม่ออกมากินข้าวด้วยเลยวันนั้นฉันไปดูคนเดียวแต่พอโทรหาบอล บอลก็รีบมาทั้งๆที่บอล ติดธุระคณะอยู่ ฉันไม่ได้หลายใจนะ แต่จะอยกาเลือกคนที่มีเวลาให้เอง


= ทุกครั้งที่ฉันจะออกไปไหนมาไหน ทั้งๆที่เรายังไม่ได้เป็นแฟนกันเลย เค้าจะคอยเป็นห่วงและไม่อยากให้ฉันไปไหน ฉันก็เป็นห่วงเค้าเหมือนกัน ไม่อยากให้ไปพวกร้านเหล้า แต่จะไปไหนก็ไม่อยากห้ามเลย..


= ถึงแม้ฉันจะแอบน้อยใจอะไรหลายอย่างกับเค้าคนนั้น ฉันก็ยังไม่ได้คิดมากอะไร อยากอภัยให้ แต่แค่ว่าฉันก็อยากให้เค้ารักฉันเท่านั้นเอง


= เค้าบอกรักเราหลายๆครั้ง ทั้งๆที่ยังไม่ได้เป็นแฟน ถึงแม้ว่าวาเลนไทน์เราจะเป็นฝ่ายเอาดอกไม้ให้เค้าก่อน(ติวกับเพื่อนอยู่แล้วรีบออกไปตอนเที่ยงคืนเอาให้เค้า) แต่เค้าก็ยังเอามาให้เรา ทั้งๆที่เราบอกว่าไม่ต้องก็ได้นะ แถมยังเขียนการ์ดมาให้ ว่า รักอีก


= วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2553  ฉํนยอมตอบตกลงเป็นแฟนกับเค้า ทั้งๆที่ฉันรู้จักกับเค้าแค่เดือนกว่าๆ เอง


= ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ผู้ชายที่ฉันจะรู้สึกว่าพึ่งพาเค้าได้ตลอดก็ตาม บางอย่างเค้าก็ไม่กล้า บางอย่างเค้าก็กล้าเกิน บางอย่างเค้าก็ไม่ยอมฟังเรา เพราะว่าความคิดเรา ญิ๋ง+ชาย มันซับซ้อนที่จะเข้าใจ

= เรารักเค้า เพราะว่าเค้าเป็นคนรักสัตว์ จำได้ว่าเราไปซื้อหมาด้วยกันงานเกษตร พันธุ์โกลเด้น ใครที่รักเกียจสัตว์เนี่ยเราไม่เอา


= หลังๆ บางทีบอลก็แปลกๆ ไปเหมือนกัน แต่ว่าคงไม่มีไรหรอกมั้ง บางทีก็รู้สึกว่าเราเรียกร้องมากเกินไป บางทีก็อิจฉาแฟนเพื่อนที่เค้าทำไมๆ เอาใจใส่กันดีแท้ แต่แฟนเราก็เป็นแบบนั้น เหมือนกัน


= เวลาบอลกลับบ้าน เราก็คิดถึงเหลือเกิน แบบนี้เรียกว่ารักได้ไหมล่ะ


= ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นนับจากวันนี้ ขอแค่บอลไม่มีคนใหม่เหมือนที่แล้วมา โดยไม่บอกกันและหักหลังกันเหมือนคนอื่น ก็สัญญาว่าจะรักษาหัวใจของเราไว้ตลอดไป
แล้วก็ อภัยให้ด้วย ถ้าทำอะไรให้ไม่พอใจ แต่บอลเป็นคนพูดยากมาก นิ

รถหายย...

1มกราคม 2553 รถหายยยยยย...

สวัสดีปีใหม่ค่ะคุณผู้อ่าน...นี่ก็เป็นบล็อกใหม่ของดิฉัน ที่เพิ่งเปิดตัวขึ้นมาเพื่อลองพัฒนาการเขียน

วันนี้จะมาเสนอตัวอย่างข่าว..เหตุการณ์...ในมหาวิทยาลัย นะคะ

ตั้งแต่ที่ดิฉันทำงานกับทางตำรวจ ก็ได้รู้เป็นอย่างดีว่า บ้านเมืองของเราไม่มีที่ไหน สงบ ไม่มีที่ไหนจะไม่มีเหตุการณ์ที่เป็นอันตรายต่อทรัพย์สินของประชาชน ในมหาวิทยาลัยของดิฉัน ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยใหญ่ มีพื้นที่กว้างขวางแห่งหนึ่งในประเทศไทย ก็มีนักศึกษา ครู และบุคคลอื่นๆ มาแจ้งความ ลงบันทึกประจำวันกันทุกวัน...เช่นว่า วันหนึ่งจะมีรถจักรยานยนต์หาย ไม่ต่ำกว่าวันละ 2 คันใน ม.ของเรา ทั้งๆที่มีนักศึกษาสืบสวนพิเศษ(TSI) ตำรวจ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย คอยดูแลอยู่ แต่ก็ไม่ทั่วถึง มีบางครั้งที่มันก่อเหตุพร้อมๆ กันหลายที่ ..เจ้าหน้าที่แจ้งเหตุ 295 กันทุกวัน รถที่หายเป็นประจำคือ รถจักรายานยนต์ยี่ห้อ Honda WAVE, Yamaha FINO, MEO ค่ะ WAVE จะหายเยอะกว่า นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ว่า เวลาที่มีรถซี รถชาลี เจ้าหน้าที่จึงขี่รถตาม เช็คดูว่าเป็นรถ เป็นเครื่องที่ถูกขโมยกันมาหรือไม่ ซึ่งหลายๆ คนไม่พอใจสักเท่าไหร่

ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยได้ตามจับแล้ว เพราะว่ามีงานเข้ามามากมาย แต่ถ้าเป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัย ส่วนใหญ่ไม่ได้ก่อเหตุอะไร เป็นแต่คนภายนอกที่ไม่หวังดี รวมถึงเขตมหาวิทยาลัย มีกลุ่มวัยรุ่น ที่เข้ามาก่อเหตุภายในมหาวิทยาลัย และส่วนใหญ่ก็เป็นวัยรุ่นที่ไม่ได้ศึกษาต่อ และหลบหนีออกมาจากสถานพินิจ(กรมราชทัณฑ์ปล่อยให้หลบหนีออกมาได้อย่างไร) อยู่บ่อยๆ

นักศึกษา ประชาชน ส่วนใหญ่ที่รถหายก็มีที่ว่าจอดรถแล้วเสียบกุญแจทิ้งไว้ให้เค้าเฉยๆ คงต้องฝึกนิสัยการจอด การล็อคคอรถกันแล้วนะคะ คนบางคนไม่ได้เป็นโจรพอเห็นกุญแจเสียบอยู่ กิเลสก็ขึ้น แผนการชั่วร้ายก็ผุดขึ้นในใจเป็นโจรไปโดยปริยาย

ในขณะที่ตอนที่ดิฉันศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 1 ไม่ได้ออกสำรวจใดๆ ยังเจอรถที่เสียบกุญแจทิ้งไว้ตั้ง 3 ครั้ง ใน 1 ครั้งดิฉันต้องขี่เอารถไปไว้ที่โรงพัก รอเจ้าของรถมารับ พอมารับก็ปรากฏว่าเป็นเพื่อนของดิฉันเอง หุหุ

บทความแรกขอเป็นการเกริ่นนำไว้แค่นี้ก่อนนะคะ กลัวว่าจะยาวจนผู้อ่านขี้เกียจอ่าน

ติดตามข่าวคราวของทางมหาวิยาลัยได้เรื่อยๆ นะคะ(ถ้าดิฉันเขียนต่อ) อิอิ

นักศึกษาสืบสวนพิเศษ(TSI)

TACTICS OF SPECIAL INVESTIGATION